اتیسم چیست؟ – موسسه گنجینه

اتیسم یا درخودماندگی از ریشه یونانی Autos به معنای “خود” گرفته شده، که نشانگر درون گرایی افراد مبتلا به آن میباشد، این اختلال در حال حاضر تحت زیر مجموعه ی اختلال طیف اتیسم (ASD) قرار میگیرد، که در واقع به طیف وسیعی از شرایط پیچیده اطلاق میگردد که گروهی از اختلالات رشدی عصبی را شامل میشوند و بر نحوه برقراری ارتباطات کلامی و غیرکلامی، یادگیری، رفتار و تعاملات اجتماعی افراد مبتلا تأثیر گذاشته و با چالش هایی در این زمینه ها مواجه میشوند . افراد مبتلا ممکن است الگوهای رفتاری تکراری و کلیشه ای و دامنه علایق محدودی داشته باشند. علائم معمولاً از اوایل کودکی وجود داشته و بر عملکرد روزانه فرد تأثیر می گذارد. گاهی این علائم می توانند شبیه به علائم اختلال وسواس فکری و اضطراب گردند هر چند برخی از موارد این اختلالات تواماً با هم نیز دیده میشوند. با اطلاعاتی که اکنون دردست میباشد. تشخیص این اختلال در کودکان، نوزادان و کودکان نوپا آسان تر است. این اختلال مادام العمر بوده، مهم است که با علائم آن آشنا بود تا بتوان آن را زود تشخیص داده و مداخلات درمانی هر چه سریع تر آغاز شود.

اوتیسم در اصل، یک واژه یونانی است. معنی لغوی اوتیسم، خودگرایی است. کلمه اوتیسم یک واژه  مرکب است که حاصل ترکیب دو واژه  اوتوس و ایسم است. اوتیسم نوعی اختلال شخصیتی و روانی است که فرد در آن بیشتر به درون گرایی و فاصله گرفتن از محیط پیرامون و انسان های اطرافش، حتی خانواده دچار می شود. اوتیسم بیشتر در دوران کودکی در افراد ظاهر می شود و اکثراً قبل از رسیدن به 3 سالگی علائم آن در فرد پدیدار می شود. جالب است بدانید تا به حال دلیل اصلی بروز اختلال اتیسم کشف نشده است.

 علائم عمومی اوتیسم در کودکان می تواند مواردی مانند پرخاش کردن در مقابل ایجاد ارتباط با اطرافیان باشد. کودک در چنین حالتی، هیجان خود برای بازی های دسته جمعی را از دست می دهد و گاهاً گوشه گیر و عصبی جلوه می کند. این اختلال، ریشه اش به تعاملات اجتماعی بر می گردد و در همان نقطه، خلل ایجاد می کند.

برخی از افراد علت ایجاد این اختلال ذهنی را تفاوت در محیط زندگی و جمع خانواده یا آموزش و تربیت متفاوت و همچنین تغذیه و ژنتیک به شمار می آورند؛ اما علت، هیچ کدام از موارد ذکر شده نیست.

همان طور که اشاره شد، علت اوتیسم هنوز که هنوز است رازی بزرگ باقی مانده است. لازم به ذکر است که اختلال اوتیسم در بزرگ سالان و کودکان علائم یکسانی را بروز نمی دهد.

بیماری اوتیسم به واسطه مجموعه ای از رفتارهای مشخص تعریف شده و به صورت یک طیف بوده که بر افراد مختلف به شکل و درجات متفاوت تاثیر می گذارد. درحالیکه هیچ دلیل واحدی برای اوتیسم شناخته نشده، تشخیص های زودهنگام، به افراد، در دریافت حمایت و خدماتی که نیاز دارند کمک می کنند. این حمایت ها، کیفیت زندگی و فرصت های بیشماری را برای آنها فراهم می نمایند.

ویژگی های اوتیسم در راهنمای تشخيصی و آماری اختلالات روانی، چاپ پنجم به این شکل آمده: تفاوت های دائمی در ارتباطات، روابط بین فردی و تعاملات اجتماعی در محیط های مختلف نشانه های قابل مشاهده:

• صحبت نکردن یا داشتن الگوهای غیرعادی کلامی
• مشکل در درک ارتباطات غیرکلامی
• مشکل در ایجاد یا حفظ دوستی
• مشکل در ادامه مکالمات

رفتارهای محدود و تکرار شونده، الگوها، فعالیتها و علائق نشانه های قابل مشاهده:

• تکرار کردن صداها یا عبارات (پژواک گویی)
• حرکات تکرارشونده
• ترجیح بر یکنواختی، و مشکل در گذار و داشتن روال عادی
• علائق انعطاف ناپذیر یا به شدت محدود و شدید
• حساسیت شدید به محرک های مختلف یا حساسیت خیلی کم به آنها

منبع: موسسه گنجینه