علایم اتیسم – موسسه گنجینه

بسیاری از کودکان مبتلا به اختلال طیف اتیسم (ASD) زمانی که نوزاد هستند، تفاوت های رشدی به ویژه در مهارت های اجتماعی و کلامی را نشان می دهند که از مهم ترین علایم اتیسم میباشند، اما از آنجایی که این کودکان معمولا به موقع می نشینند، چهار دست و پا راه می روند، علایم اتیسم کمتر آشکاری نظیر عدم رشد حرکات و اشارات بدنی مانند حالت ها ،اطوارها، اداها و انجام ندادن بازی های تخیلی و عدم رشد ارتباط کلامی اجتماعی، اغلب مورد توجه قرار نمی گیرند.
لذا با توجه به اینکه اوتیسم به علایم یا ویژگی های رفتاری خاصی مربوط می شود، تشخیص علایم اتیسم در کودکان، در سن زیر 18 تا 22 ماهگی معمولاً دشوار است. برخی موارد، علایم اوتیسم ممکن است گاهی تا زمانی که کودک به سن مدرسه میرسد یا حتی تا اواخر زندگی آشکار نشوند. با این حال، مطالعات و تحقیقات نشان داده اند که برخی از علایم اتیسم و ویژگی هایی در این طیف اختلال وجود دارند که والدین می توانند در سال های اول زندگی کودک به دنبال آنها باشند. اگرچه این یافته ها بطور حتمی ممکن است نشانه ای از اتیسم نباشند، اگر کودکی برخی از این ویژگی ها را نشان دهد، عاقلانه است که با متخصص اطفال و اتیسم مشورت شود زیرا هرچه درمان اتیسم و اختلال طیف اتیسم زودتر شروع شود، احتمال مؤثر بودن مداخلات درمانی در جبران اختلالات بوجود آمده بیشتر است. 

علائم اوتیسم در دوره های سنی متفاوت

• اوتیسم در بزرگسالان، بر روی روابط آنان و طرز برخورد آن ها با مشکلات و مسائل روزمره بروز می کند. به طوری که ایجاد ارتباط با محیط را برای آنان سخت می کند و بر روی حالات و حرکات اجتماعی آنان خودنمایی می کند و حالت نرمال را از فرد گرفته و او را منزوی و پرخاشگر می کند.

این اختلال بشدت می تواند زندگی نرمال یک شخص را تحت تأثیر قرار بدهد.

• اوتیسم در کودکان، شاید به مراتب سخت تر از بزرگسالان باشد؛ چراکه کودکان در سنین زیر 3 سال در اوج یادگیری خود به کمک محیط پیرامون هستند.

این عاملی، تعامل را از آن ها بگیرد، برایشان گران تمام خواهد شد. خصوصیات کودکانه، تشخیص اختلال اوتیسم را بسیار سخت می کند.

چرا که کودکان مبتلا به اوتیسم، حرکاتی غیرعادی مانند دست زدن های بدون منبع هیجانی و پا کوبیدن های بی دلیل و همچنین جیغ و دادهای بی شمار را از خود، به عنوان علائم، بروز می دهند و این ها لابه لای شیطنت های کودکانه گم می شود.

علائم اوتیسم معمولاً در اوایل کودکی، بین ۱۲ تا ۲۴ ماهگی مشهود است. با این حال، علائم ممکن است زودتر یا دیرتر ظاهر شوند. نشانه های اولیه ممکن است شامل تاخیر قابل توجه در گفتار یا پیشرفت اجتماعی باشد. DSM-5 علایم اتیسم را به ۲ دسته تقسیم می کند:

۱- مشکلات ارتباط و تعامل اجتماعی

این مورد می تواند شامل مشکلات زیر باشد:

• مسائل مربوط به ارتباطات، از جمله مشکلات به اشتراک گذاری احساسات، به اشتراک گذاشتن علایق یا حفظ مکالمه قبلی و بعدی
• مشکلات ارتباط غیر کلامی، مانند مشکل در حفظ ارتباط چشمی یا خواندن زبان بدن.
• دشواری در توسعه و حفظ روابط

۲- الگو های محدود یا تکراری از رفتار یا فعالیت ها

در این حالت نشانه های زیر را در بیماران می بینید:

• حرکات تکراری، جنبیدن یا الگو های گفتاری
• پایبندی سفت و سخت به روال ها یا رفتارهای خاص
• افزایش یا کاهش حساسیت به اطلاعات حسی خاص از محیط اطراف خود، مانند واکنش منفی به یک صدای خاص
• علائم یا دغدغه های ثابت

شدت علائم اوتیسم بسیار متغیر است. اما نقص در مهارت­ های اجتماعی در افراد دچار این اختلال ثابت است. ممکن است والدین کودک مبتلا به اوتیسم متوجه شوند که نوزاد آن ها تماس چشمی برقرار نمی­ کند یا واکنشی به آن ها نشان نمی ­دهد.

دلایل اوتیسم شدن جنین چیست؟

شاید این که اوتیسم شدن جنین، توسط مادر انجام می گیرد یا خیر، سوال خیلی ها باشد. همان طور که پیش تر به آن اشاره شد، اولاً دلیل ریشه ای اوتیسم مشخص نیست و دوما اوتیسم هیچ گاه به دلیل مسائل ژنتیکی اتفاق نمی افتد.

 اما اینکه عده ای از جنین ها (در هر ۶۰ تولد، یک نوزاد به اوتیسم دچار می شود) در داخل شکم مادر، گرفتار این اختلال می شوند به چه دلیل است؟ یکی از دلایل اوتیسم شدن جنین در شکم مادر، آسیب هایی است که در دوران بارداری ممکن است برای مادر جنین اتفاق افتاده باشد. مواردی از قبیل ضربه ای به شکم، بیماری های مخرب در بدن مادر و... از دلایل دیگر اوتیسم شدن جنین، می توان مصرف قرص های نامناسب برای جنین را نام برد. شایان بحث است که زایمان نادرست و خطرزا نیز ممکن است از دلایل ابتلای جنین به این عارضه دردناک باشد.

فرضیه های بسیار بحث برانگیزتری وارد عرصه شناسایی اوتیسم شد، مبنی بر اینکه شاید نامهربانی مادران و نالایق بودن آن ها نیز می تواند باعث عامل اوتیسم شود. شاید بتوان گفت که اوتیسم ارثی نیست اما نمی توان نقش مادران و مهر و محبت آنان را در مبتلا به این عارضه نادیده گرفت.

منبع: موسسه گنجینه